تبلیغات
انجمن هنرهای نمایشی شهرستان اردکان - مطالب mostafa poorroostai
دوشنبه 7 مهر 1393

تابستان خود را چگونه گذارنده اید!؟

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


 ( گزارش فعالیت و عملکرد تابستان 1393 ـ انجمن هنرهای نمایشی اردکان)

خوب ها

بد ها

اجرای نمایش عموم ـ پر مخاطب

نمایش کمدی ازدواج در ازدواج

اولین تجربه کارگردانی جناب آقای محمود کمالی

( نریمان)

چندمین تمرین بدون ثمر

نمایش کمدی علی مردان خان

به کارگردانی استاد شاهپور زمانیان

 

اجرای نمایش عموم ـ با قابلیت شبی بدون مخاطب

پر حاشیه ترین نمایش تابستانی ـ ثمره ی چند سال تمرین

نمایش شب های بارانی

اولین تجربه کارگردانی جناب آقای حسن مروتی

در گذشت تاسف بار و پر از اندوه دوست عزیزمان

عضو فعال و جوان انجمن هنرهای نمایشی اردکان

مرحوم شهرام پناهی

اجرای نمایش عموم

تنهای تنها

به نویسندگی و کارگردانی استاد محمد رسول شجاعی 

با عرض پوزش!

بد قولی جناب آقای حسین فتوحی

جهت تمرین و اجرای نمایش در تابستان امسال

دوره کلاسهای آموزش بازیگری ـ برای کودکان و نوجوان علاقمند

تحت نظر جناب آقای محمد علی زمانیان

تابستانی بدون حضور نمایشی از سوی مرکز هنرهای نمایشی اردکان جهت جشنواره تئاتر استانی امسال

( استان یزد)

تجلیل از هنرمندان نمایش کمدی ازدواج در ازدواج

پس از یک ماه ـ با همکاری روابط عمومی شهرداری و شورا اسلامی شهر اردکان

برگزیده شدن جناب آقایان: شاهپور زمانیان، محمد علی نصیری و مصطفی پورروستایی

بدون دیدن اثر نمایشی در مرکز استان یزد و شهرستان های همجوار که جزو یکی از برنامه ریزی، طرح های جدید و بسیار مفید انجمن هنرهای نمایشی اردکان در دوره ی مدیریت جناب آقای علی هاتفی محسوب می شود.

اولین دوره کلاسهای کارگردانی

با ارائه مدرک معتبر از سوی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان

تحت نظر استاد حامد مهریزی زاده

چندمین تابستان بدقول بابت دیدن نمایش در تهران 

کسب رتبه یازده ـ کنکور سراسری

رشته ی هنر ـ دانش آموخته ی هنرستان هنرهای تجسمی شفق اردکان

سرکار خانم حامده دهستانی

( عضو انجمن هنرهای نمایشی اردکان)

 

تمرین نمایش ـ اجرای عموم

پذیرفته شده در جشنواره سوره ماه ـ تهران

نمایش کمدی برجک 37

به کارگردانی استاد شاهپور زمانیان

 

اهدا یک سیستم خنک کننده ـ از طرف فرمانداری اردکان

به ساختمان تالار فرهنگ اردکان ـ پس از پیگیری و نامه نگاری های جناب آقایان محمد علی زمانیان، علی هاتفی و مصطفی پورروستایی

 

 

مصطفی پورروستایی اردکانی


دوشنبه 31 شهریور 1393

عملکرد 9 ماهه انجمن هنرهای نمایشی

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


( لیست گزارش عملکرد انجمن هنرهای نمایشی اردکان از آغاز ابتدای مسئولیت جناب آقای علی هاتفی در سمت مدیریت انجمن هنرهای نمایشی اردکان تا کنون.)

قابل استحضار خدمت تمامی هنرمندان، پیشکسوتان، اساتید، مسئولین و اعضای هئیت بازبین انجمن هنرهای نمایشی شهرستان اردکان، مسئولین شهرستان اردکان علی الخصوص ریاست محترم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان، مرکز انجمن هنرهای نمایشی استان یزد و مدیران و مسئولین اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی یزد می رسانم که وقتی همراه با برافراشته شدن پرچم دولت تدبیر و امید و تقارن با سال اقتصاد و فرهنگ، با عزم ملی و مدیریت جهادی با همکاری های ریاست محترم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان، جناب آقای محمد علی زمانیان و دیگر مسئولین و هنرمندان محترم، علی هاتفی مدیر انجمن هنرهای نمایشی اردکان باشد شعار: ( خواستن، توانستن است را...) به اثبات می رسانیم. 

1-     مراسم معارفه جناب آقای علی هاتفی و تودیع جناب آقای محمد علی زمانیان ـ 1/ 10 / 1392

2-     تاسیس وبلاگ رسمی انجمن هنرهای نمایشی اردکان با مدیریت جناب آقای علی هاتفی و نویسندگی جناب آقای حمید رضا هاتفی و مصطفی پورروستایی اردکانی ـ 3/ 10/ 1392

3-     عیادت از پیشکسوت تئاتر شهرستان اردکان، جناب آقای محسن فولادی و هنرمند ارجمند، جناب آقای حسین افخمی با حضور مدیر و معاونت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد و جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر شهرستان اردکان و جناب آقای علی هاتفی( مدیر انجمن هنرهای نمایشی اردکان) ـ 28/ 10/ 1392

4-     شرکت در اولین جشنواره نمایشنامه خوانی صدوق به مرحله ی بازبینی، نمایشنامه های" وین شرح بی نهایت" به کارگردانی جناب آقای شاهپور زمانیان،" یک کاسه نذر" به کارگردانی سرکار خانم افسانه زمانیان و" به ماهی نگو راه دریا کجاست" به کارگردانی یوسف بهجتی ـ 29/ 10/ 1392

5-     اجرای نمایش" راز جنگل ما" به کارگردانی سیده هدی موسوی در تالار فرهنگ اردکان ـ 2/ 11/ 1392

6-     راه یابی نمایش" یک کاسه نذر" به کارگردانی سرکار خانم افسانه زمانیان به جشنواره نمایشنامه خوانی صدوق

7-     بازدید اعضای انجمن هنرهای نمایشی اردکان به همراه جناب آقای علی هاتفی از نمایش" کرشمه خسروانی" به کارگردانی حسین پیغمبری( انجمن هنرهای نمایشی یزد) ـ 6/ 11/ 1392

8-     اعلام حمایت از سوی مدیریت انجمن هنرهای هنرهای نمایشی اردکان بابت نمایشهای میدانی( خیابانی) ـ 7/ 11/ 1392

9-     اجرای مراسم نمایشنامه خوانی در تالار فرهنگ اردکان، نمایشنامه های" وین شرح بی نهایت" ،" یک کاسه نذر" و" به ماهی نگو راه دریا کجاست" به مناسبت دهه ی فجر و بمدت سه شب ـ 10/ 11/ 1392

10-  صدور مجوز تمرین برای پنج اثر نمایشی به کارگردانی های جناب آقایان شاهپور زمانیان، محمود کمالی، حسن مروتی، یوسف بهجتی و سید مهدی طبایی ـ 4/ 12/ 1392

11-  بازدید اعضای انجمن هنرهای نمایشی اردکان به همراه جناب آقای علی هاتفی از نمایش کمدی" ننه غلامحسین" به کارگردانی مرتضی کوراغلی( انجمن هنرهای نمایشی یزد) ـ 26/ 1/ 1393

12- بازدید اعضای انجمن هنرهای نمایشی اردکان به همراه جناب آقایان علی هاتفی و محمد علی زمانیان( مدیر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان) از نمایش" تماشاچی محکوم" به اعدام به کارگردانی حمید رضا شهامتی( انجمن هنرهای نمایشی یزد) ـ 2/ 2/ 1393

13-  بازدید اعضای انجمن هنرهای نمایشی اردکان به همراه جناب آقایان علی هاتفی و محمد علی زمانیان( مدیر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان) از نمایش" داستان لطیف" به کارگردانی مجید زارعی( انجمن هنرهای نمایشی میبد) ـ 5/ 2/ 1393

14-  اجرای نمایش" شب های بارانی" به کارگردانی جناب آقای حسن مروتی در تالار فرهنگ اردکان ـ 7/ 3/ 1393

15-  بازدید فرماندار محترم شهرستان اردکان، جناب آقای مهندس حسین اسماعیلی و هئیت همراه و اعلام حمایت و همکاری با انجمن هنرهای نمایشی اردکان ـ 16/ 3/ 1393

16- اجرای نمایش ازدواج در ازدواج به کارگردانی جناب آقای محمود کمالی در تالار فرهنگ اردکان ـ 21/ 3/ 1393

17-  اجرای نمایش" تن های تنها" به کارگردانی جناب آقای محمد رسول شجاعی در تالار فرهنگ اردکان ـ 2/ 4/ 1393

18-  آغاز دوره کلاسهای بازیگری تحت سرپرستی جناب آقای محمد علی زمانیان ویژه کودکان و نوجوانان علاقمند ـ 8/ 4/ 1393

19- همکاری با جشنواره مسابقات فرهنگی و هنری با موضوی تهدیدات ماهواره ـ 23/ 4/ 1393

20-  مراسم تقدیر و تشکر از هنرمندان گروه نمایشی آیینه به سرپرستی حسین فتوحی بابت نمایش" تن های تنها" به کارگردانی محمد رسول شجاعی ـ 24/ 4/ 1393

21- آغاز دوره کلاسهای کارگردانی تحت سرپرستی جناب آقای حامد مهریزی زاده ـ 11/ 5/ 1393

22-  پذیرفته شدن نمایشهای" تن های تنها" به کارگردانی محمد رسول شجاعی و" شب های بارانی" به کارگردانی حسن مروتی در یازدهمین جشنواره تئاتر بسیج ـ 18/ 5/ 1393

23-  مراسم تقدیر و تشکر از هنرمندان گروه نمایشی تبسم بابت نمایش کمدی" ازدواج در ازدواج" به کارگردانی محمود کمالی ـ 22/ 5/ 1393

24-  مراسم تقدیر و تشکر از سرکار خانم حامده دهستانی( عضو انجمن هنرهای نمایشی اردکان) بابت کسب رتبه یازده، رشته ی هنر در کنکور سراسری 1393( دانش آموخته ی هنرستان هنرهای تجسمی شفق اردکان) ـ 4/ 6/ 1393

25-  اجرای نمایش کمدی" برجک 37" به کارگردانی جناب آقای شاهپور زمانیان در تالار فرهنگ اردکان ـ 13/ 6/ 1393

26- راه یافتن نمایش" بعد از گودو" به کارگردانی جناب آقای حمید رضا شهامتی در بیست و چهارمین جشنواره تئاتر استان یزد از سوی انجمن هنرهای نمایشی اردکان ـ 20/ 6/ 1393

27-  شرکت در اختتامیه بیست و چهارمین جشنوراه تئاتر استانی یزد ـ 26/ 6/ 1393

28-  اجرای طرح مصاحبه با پیشکسوتان و فعالین انجمن هنرهای نمایشی اردکان با مدیریت مصطفی پورروستایی اردکانی و اضافه شدن بیش از صد نمایشنامه به کتابخانه انجمن هنرهای نمایشی اردکان ـ از آغاز ریاست علی هاتفی در مسئولیت مدیریت انجمن هنرهای نمایشی شهرستان تاکنون

لازم به ذکر میدانم که بودجه انجمن هنرهای نمایشی شهرستان در طول یک سال 200هزار تومان بوده و با پیگیری جناب آقای هاتفی در طول این 9 ماه از سوی مسئولین 3 میلیون تومان جذب شده است که تمامی بابت هزینه های تالار فرهنگ اردکان و آموزش هنرمندان و بازدید از نمایشهای مختلف صرف شده است. 

مصطفی پورروستایی اردکانی


پنجشنبه 27 شهریور 1393

گفتگوی بسیار رونقی با پیشکسوت تئاتر استان

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


( نتیجه ی گفتگوی صمیمی من با استاد شاهپور زمانیان)

شاهپور زمانیان

متولد: 29/ مهر/ 1343 ( اژدها)!

سیکل( آن هم زمان حکومت پهلوی)!

موسس انجمن هنرهای نمایشی اردکان

سابقه چندین دوره عضو هئیت امنا انجمن هنرهای نمایشی اردکان

عضو هئیت بازبین انجمن هنرهای نمایشی اردکان

جانباز و شیمیایی هشت سال دفاع مقدس

تجلیل شده بعنوان پیشکسوت تئاتر استان یزد- 1393

اجرا کننده نمایش در مناطق جنگی( در زمان جنگ ایران ـ عراق)

اجرا کننده بیش از 400 جنگ شادی در چهره ی سیاه  

بعد از مدتی نفس چاق کردنم، بسیار می چسبید با موسس انجمن هنرهای نمایشی اردکان، همان شخصیتی که کافی است اسمش را شنید و بعد با خیال راحت خندید، شخصیتی پیشکسوت آن هم از سوی خاندان هنرمند زمانیان ها( وززززززززز)، مصاحبه ی بسیار گرم و صمیمی و صد البته پر افتخار، که چنین افتخاری نصیب من در این ساختمان عظیم( تالار فرهنگ اردکان) شده است، داشت.

دقایقی قبل از چندمین اجرای نمایش برجک 37 به کارگردانی استاد شاهپور زمانیان( سرپرست گروه سنتی) و با همکاری مرکز هنرهای نمایشی شهرستان اردکان، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان، روابط عمومی شهرداری و شورا اسلامی شهر اردکان، فرمانداری اردکان، کانون بسیج هنرمندان شهرستان اردکان و ناحیه ی مقاومت بسیج اردکان که پس از اتمام این مصاحبه دوستان هنرمندم به صحنه ی نمایشی تالار بزرگ استان و همچنان تا به ابد مقدس فرهنگ اردکان حضور خود را مثلا به عموم اعلام داشتند.

اکنون صحفه ی چهارمین طرح گزارش را با جناب آقای زمانیان آن هم با طعم شاهپور آغاز میکنم و من بودم و استاد زمانیان و سوال هایی که منتظر جوابش بودم...

تئاتر یعنی...؟

یعنی خانه و زندگی دوم... درس زنده، درس زندگی... انتقال موضوعی، افکارخود و مشکلات جامعه به زبانی راحت، ماندگار و گویا به مخاطبین.

تو کجا، تئاتر کجا؟

دوست داشتن، از بچگی علاقه داشتم.

چرا تاسیس انجمن هنرهای نمایشی اردکان؟

جمع کردن بچه های هنرمند و کشف و تشویق استعداد ها، نظم و انسجام تئاتری های شهرستان و تشکیل خانه ی دوم برای هنرمندان.

نمونه فعالیت ها؟

آق والدین، حاجی طلبکار، آق بیژن میخواد زن بگیره، خواستگار سمج، عتیقه، شناسنامه، پدر ناخلف، وین شرح بی نهایت، پولکی، جنون حکومت، کارگردان دیوانه، نابغه بد شانس، یک روز شلوغ داخل حمام، ازدواج در ازدواج و...

چرا همیشه کمدی، طنز؟

خودم با مشکلات جسمی و روحی که دارم زیاد شاد نیستم، لبخند مردم برای من گرانبهاست و باعث میشود تا غم درونی خودم را با شادی مردم تمام کنم، ناراحت کردن که راحته، مهم خندوندنه... بخند.

اما چرا ناراحتی های وین شرح بی نهایت؟

بعد از سی و خورده ای سال، باعث تنوعی باشد و خودم را در یک کاری با موضوع عاشورایی امتحان کنم.

سیاه باز؟

دلی پر از اندوه و آه دارد، ظاهر سیاهی دارد، در عوض باطنی پاک و روشن دارد، همانند بهلول، حرف حقیقت را میزند، حرف آخر و خنده را او اجرا میکند، دلی نازک دارد و با کوچکترین لبخند پر روح میشود.

چرا تو و سیاه بازی؟

از بچگی و با همان آغاز زندگی من با تئاتر، سیاه بازی را دوست داشتم، سی و نه سال است که سیاه بازی میکنم و در زمان قدیم به تماشای سیاه بازی استاد سید حسین یوسفی به لاله زار تهران میرفتم و اولین کار من هم با سیاه بازی و در زمان راهنمایی آغاز شد.

بیشترین فعالیت تو با کدام کارگردان؟

اکثر پروژها را خودم کارگردانی کردم، اما در نمایشهایی به کارگردانی کوراغلی و صادق نصیری هم به صحنه آمدم.

پر نتیجه ترین فعالیت تو در کدام اثر نمایشی؟

با اکثر کارهایم خوب بودم، ولی پر نتیجه ترین آنها را میتوانم به آق والدین، جنون حکومت و پولکی اشاره کنم، خاطرات خوبی را از این ها دارم و درک گیرایی خوبی هم داشت.

حرف دلت با ساختمان عظیم تالار فرهنگ؟

هی..... نیت کرده ام دیگر کار نمایشی در این شهر نکنم!!!

عاشق تئاتر است، یعنی؟

عشق هست و عاشقی... عشق کوتاه مدت و عاشقی دائم... عاشق به پای تمام سختی ها هم پایدار میماند.

شاهپور زمانیان، عاشق یا عشق تئاتر؟

عاشق! عاشق هنرم... عاشق تئاترم... عشق زود گذر است، عشق خوب نیست، عشق موقتی است، فلانی عشقی است و عاشق، دائم، پایدار و استوار است.

از منفعت های تئاتر؟

از لحاظ مادی که جیبم خالی شد، هنوزم برای تئاتر هزینه میکنم، اما لبخندی که از مردم میخواستم را گرفتم.

قاصدک آرزوهایت از تئاتر و تئاتری ها؟

پچه های هنری را پایدار نگه داریم، یک دل بمانیم، متحد باشیم و سالن های نمایشی از اجرا خالی نگذاریم.

کیفی و کمی تئاتر اردکان؟

از لحاظ هوشی، هنری، قدرت بالاترین سطح را در استان یزد و در ایران سطح دوم را دارد، ولی متاسفانه پشتیبانی نیست، توقع زیاد است، هنرمندانی که ما داریم هیچ کجا ندارد.

نمره ی صفر تا 100 برای تئاتر اردکان؟

نود( 90)

کارگردانی یا سیاه بازی؟

در کارگردانی باید ایده ها را انتقال بدهم، مشکلات را بیان کنم، ولی سیاه بازی خشتره!!!

فن و هنر های دیگر تو در تئاتر؟

طراحی پوستر، طراحی دکور، طراحی نور، افکت، نظافت و جارو کردن تالار های نمایشی هم در خدمتم، عین خیالمم نی!!!

رابطه ی شما با سینما و تلویزیون ؟

بازی در سریال کاروان عطش، بازی و تدارکات سینمایی سبیل مردونه، بازی سینمایی چشمه سحر آمیز، تدارکات سینمایی هی جو( ایتالیا) و بازی در سریال آبپریا.

نظر شما نسبت به علی هاتفی( مدیر انجمن هنرهای نمایشی اردکان)؟

فرد خوبی و دوست داشتنی است، مدیریت خوبی دارد اما به حد کافی نیست و احتمالا از مشغله های زیاد زندگی اش سرچشمه میگیرد.

درخواست تو از رییس انجمن؟

برنامه ریزی درست، افرادی را که واقعا شرایط این صحنه ی مقدس را دارند پایبند نگه دارد و سالن را از مجموعه های نمایشی خالی نگه ندارد.

نظر شما نسبت به برادر گرامیتان، محمد علی زمانیان( سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان)؟

بسیار مرد خوبی است، تا توانسته و در حد توانایی مدیریتی اش به تمامی مجموعه هنرمندان اردکانی کمک کرده است.

  حرف دلت با مسئولین؟

مسئولین... از دستشان راضی هستم، دستشان درد نکند، بالاخره کوه به کوه نمرسه ولی آدم به آدم مرسه!!!

حرف دلت با مردم؟

ارزش هنر و هنرمند را درک کنند، چند ماه زحمت تمرین یک نمایش را میکشیم، حمایتمان کنید.

چهره ی تئاتری مورد علاقه شما در ایران؟

مرحوم سعدی افشار و سید حسین یوسفی

 

هدف شما از ساخت برجک 37؟

نشان دادن ترکش های بعد از جنگ... در بعضی از خانه ها هنوز آثار جنگ باقی مانده است و نسل امروز بفهمد جمهور اسلامی ایران و آزادی یعنی چه!؟ گیرایی طنز بهتر است و این نمایش یک طنز تلخ است، خنده به بدبختی ها...

برجک 37 و جشنواره؟

انشاا... میرویم، متن نمایش پذیرفته شده است فقط منتظر جواب هئیت بازبین هستیم.

کدام جشنواره؟

سوره ماه ـ تهران

خالی بودن صندلی های برجک 37؟

شب های بارانی را یادتان هست؟ نسل جدید جنگ و بدبختی رو ندیدن... خاطرات هشت سال دفاع مقدس پدرانشان را دوست ندارند... اگر نمایشی از طعم رقص و آواز بود صندلی های مخاطبینم تکمیل بود، حتی بعضی ها پیشاپیش رزو میکردند... من برای یک نفر هم خود را موظف میدانم که به اجرا بروم... من کار به احترام مردم ندارم، من موظفم به مردم احترام بگذارم.

نظر شما در مورد روند و ادامه این گفتگو ها؟

کار خشیه، پسندمه...

حرف آخرت با من؟

دستت درد نکنه، خسته نباشید، زحمت کشید و بسیار لطف کردید، امیدوارم موفق و شاهد گفتگو های جالبی باشید...

مصطفی پورروستایی اردکانی

 

 

 

 

 

 


یکشنبه 23 شهریور 1393

برجک 37 تالار فرهنگ اردکان

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


مروری بر نمایش کمدی برجک 37

کارگردان: شاهپور زمانیان

پروژه نمایشی به اصطلاح کمدی برجک 37 که به قلم پژمان شاهوردی و به کارگردانی شاهپور زمانیان و هنرنمایی دوستان عزیز و هنرمندم جناب آقایان محمود فقرایی و رضا زیدی و سرکار خانم ها شکیبا طالبی و غزاله کمالی است به صحنه ی مقدس تالار بزرگ نمایشی فرهنگ اردکان و البته با حضور تک سیستم خنک کننده( اهدایی از فرمانداری اردکان) حضور خود را به عموم مردم علی الخصوص شهروندان اردکانی اعلام داشت. اثری از گروه نمایشی سنتی( وابسته به انجمن هنرهای نمایشی اردکان) و با همراهی دیگر هنرمندان انجمن هنرهای نمایشی اردکان( محمد درا، مصطفی پورروستایی، حمید رضا زمانیان، محمد رضا مهدیزاده، افسانه زمانیان و مریم زمانیان) بود و در ضمن آن با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان اردکان، انجمن هنرهای نمایشی اردکان، فرمانداری اردکان، ناحیه مقاومت بسیج شهرستان و کانون بسیج هنرمندان شهرستان اردکان و همانند سابق همراهی پر استقبال به عهده ی مهندس حمید ابراهیمیان با رویی باز از سوی روابط عمومی شهرداری و شورا اسلامی شهر اردکان بود. 

بغیر از اجرای نمایش کمدی ازدواج در ازدواج، حضور مردم و مسئولین شهرستان هم مثل سابق بود، تمامی صندلی های مخاطبین تالار فرهنگ یکی بود دو تا نبود را روایت میکرد، ردیف های آخر که هیچکس نبود را کاملا به صحنه آورده بود؛ اما چرای آن را بهتر است من قضاوت نکنم، بگذارم به عهده ی آن هایی که نیامده بودند، اما مطمئن هستم که دیگر بهانه ی گرمی این مجموعه تالار نمایشی قانع کننده نباشد، پس به دنبال بهانه ی بهتری باشید.

این پروژه از لحاظ کارگردانی، گیرایی نمایشنامه و مجموعه ی فنی از جمله: نور، صدا، افکتور و ... مشکلی نداشت ولی بازیگری های کمی مصنوعی به نظر می رسید، بازیگر تئاتر با توجه به قابلیت فوق العاده، زنده بودن نمایش، خود را باید نسبت به مخاطب درگیر کند. اما تمامی هنرمندان این پروژه ی گروه سنتی اردکان که قرار است راهی جشنواره سوره ماه ـ تهران بشود همت کرده بودند ولی اهتمام شان به اتمام نرسیده بود. من بعنوان نماینده انجمن هنرهای نمایشی اردکان در نوشتن این مطلب از تمامی مخاطبین دست مریزاد گفته و بابت بعضی از مشکلات این پروژه نمایشی عذر خواهی میکنم، به تمامی هنرمندان نمایش کمدی برجک 37 خسته نباشید و تبریک عرض میکنم و از تمامی دوستان و مسئولین بابت همراهی شان سپاس میگویم از جمله:

v     جناب آقای محمد علی زمانیان ـ ریاست محترم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان

v     جناب آقای علی هاتفی ـ مسئول انجمن هنرهای نمایشی اردکان 

v     جناب آقای مهندس اسماعیلی ـ فرماندار محترم اردکان

v     جناب آقایان مهندس شهرام گل و محمد جواد شاکر ـ اعضا محترم شورا اسلامی شهر اردکان

v     جناب آقای مهندس حمید ابراهیمیان ـ مدیر محترم روابط عمومی شهرداری و شورا اسلامی شهر اردکان

v     جناب آقای آقایی ـ از انجمن هنرهای نمایشی شهر میبد

v     جناب آقای محمد پورروستایی ـ مدیر مسئول انجمن چارسوق کویر اردکان

v     جناب آقای علی رعیت زاده ـ مدیر مسئول کانون بسیج هنرمندان اردکان

دوستان از همکاریشان در نمایشی آن هم با کارگردانی استاد شاهپور زمانیان و گذاشتن گاه گاهی طعم لبخند بر لبان تماشاچیان خوشحال بودند و من برای تمامی دوستان هنرمندم که در این پروژه با هم همراه بوده ایم، آرزوی موفقیت و سلامتی دارم و امیدوارم با اتکال به عنایت خالق زیبایی ها، در تمامی صحنه های زندگی موفق و در مسیر اعتلای فرهنگ و هنر تا به ابد پیروز و پایدار مانید.

شخصا از نمایش کمدی برجک 37 درس هایی زیادی آموختم از جمله اینکه: هنوز جنگ تمام نشده است! و امیدوارم پیام این نمایش به مخاطبین به راحتی عرضه شده باشد.    

بعلت بعضی از مسائل، جناب آقای شاهپور زمانیان در این پروژه دلسرد شده بودند امیدوارم اعضای انجمن هنرهای نمایشی اردکان و مسئولین شهرستان ارزش هنرمندانی امثال پیشکسوت تئاتر استان یزد و موسس انجمن هنرهای نمایشی اردکان بدانند، ولی باز هم مثل سابق دیدن اثر شاهپور زمانیان، افتخاری بود برای تمامی آنانی که دیدند شاهپور زمانیان با تمام مشکلات جسمی و روحی چگونه کار را اینگونه سامان داده بود. جناب آقای زمانیان، ضمن آرزوی سلامتی و تندرستی برای جنابعالی، موفقیت شما را از درگاه ایزد منان خواستارم، امیدوارم به بزرگی خودتان بعضی از مسئولین را هیچ، سرشان شلوغ است ولی دوستان را ببخشید. 

اما چند سوال، منتظر جوابش خواهم ماند...

1-     محمد علی زمانیان در اکثر شب های اجرا حضور داشتند، جناب آقای علی هاتفی هم دورا دور حمایت و پیگیری میکردند، اما نمیدانند حضورشان در حداقل یکی از شب های اجرا خوشمزه است؟

2-     نور پردازی این پروژه به عهده ی چه کسی بود؟

3-     چرا استاد زمانیان نور پردازی میکردند؟

4-     در طراحی دکور دوستان دیگری هم زحمت کشیدند، چرا فقط نام شاهپور زمانیان بود؟

5-     زمان اجرا: از پنجشنبه مورخ 13/ 6/ 93 لغایت................ این( لغایت.................) یعنی چه؟

مصطفی پورروستایی اردکانی


جمعه 21 شهریور 1393

معرفی یک دوست خوب...

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    

آن هم با پسوند شاد!  

حاصل درآمدی بر تعزیه و تعزیه های طنز مذهبی، صاحب جلد کتابی با نویسندگی استاد هنرمندم غلامرضا کارگر شورکی( کارشناس تعزیه)، به نام شبیه های شاد شد.

·         غلامرضا کارگر شورکی

ü      متولد 1341

ü      رزمنده و جانباز هشت سال دفاع مقدس

ü      نویسنده چندین مقاله و کتاب  

ü      کارشناس تعزیه

ü      فارغ التحصیل رشته کارگردانی و بازیگری از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران( کارشناسی)

ü      فارغ التحصیل پژوهش هنر از دانشگاه تهران مرکزی( کارشناسی ارشد)

ü      دانشجوی نمونه دانشگاه تهران- 1378

ü      صاحب افتخار 22 دیپلم افتخار در رشته های نویسندگی، بازیگری و کارگردانی تئاتر

ü      برگزیده جشنواره بین المللی تئاتر- 1385 تهران

ü      کارشناس سابق دادگستری استان یزد در تخصص تئاتر و سینما

ü      استاد دانشگاه

ü      کارشناس سابق امور فرهنگی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان اردکان

ü      کارشناس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهر میبد

ü      سرپرست سابق اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهر میبد

ü      عضو هئیت بازبین انجمن هنرهای نمایشی شهرستان اردکان

ü      داور چندین جشنواره تئاتر استانی( استان یزد)

ü      پژوهشگر برتر استان یزد- 1386

ü      نخبه برگزیده استان یزد- 1388

ü      مدیر مسئول سابق کانون بسیج هنرمندان شهر میبد- 1388

ü      کارمند نمونه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان اردکان در استان یزد- 1389

استاد غلامرضا کارگر شورکی، چاپ این کتاب خود را برای اولین بار در کشور جمهوری اسلامی ایران و حتی جهان در قالب این موضوع و هنر اصیل نمایشی ایران میداند و همین باعث شد تا این اثر چاپ شده( بهار 1393- انتشارات آرتاکاوا) خود را بعنوان یکی از لوح های افتخار خود بداند، او بانی کتابهای چشمه های اشک( درآمدی بر نیایشهای مذهبی و عزاداری در میبد) و پرواز سه کبوتر هم هست.   

موضوع این کتاب در شناسنامه اش به سه قسم: 1- نمایش، 2- نمایش ایران و 3- شعایر و مراسم مذهبی ایران است؛ آماده سازی و صحفه آرایی توسط، موسسه آواز قلم سدید، طراح جلد، هنرمند محسن عباسی سرچشمه و لیتو گرافی، چاپ و صحافی توسط عترت قم/ رکن الدین بوده است.

صاحب این یک دوست خوب، در اولین صحفه ی کتاب خود از حمایت و همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد، حوزه هنری استان یزد، سید داوود موسوی( چاپخانه ماد اردکان)، اسماعیل ثقفی( مدیر مسئول انتشارات آرتاکاوا)، موسسه آواز قلم سدید یزد، محسن عباسی سرچشمه( طراح جلد) و سرکارخانم سمیه صنعتی تقدیر و تشکر میکند. البته بساط تقدیر، تشکر و سپاس فراوان در اینجا خوب رونق دارد و چندین بار توسط جناب آقای کارگر، در آغاز و پایان این جلد کتاب، از تمامی کسانی که به هر نحو در این اثر پدیده با او همکاری و همراهی کرده اند تقدیر می کند؛ و من هم در اینجا از تمامی دوستان هنرمند عزیزم، که در این پروژه با استاد کارگر همیار بودند دست مریزاد و خسته نباشید جانانه عرض میکنم.

در ضمن یاد و سپاس آقای کارگر شورکی از پدر مرحومش حاج شیخ حسن کارگر شورکی( مداح و ذاکر اهل بیت) و همچنین برادر شهیدش کریم کارگر شورکی است، که میتوان گفت این مجموعه را به این دو بزرگوار تقدیم کرده است؛ یاد و خاطرشان گرامی باد.   

قابل به ذکر میدانم و جالب است بدانید که، وی هیچ موقع پسوند( شورکی) را از حضور نام و نام خانوادگی( غلامرضا کارگر) نه تنها در این جلد بلکه در هر جا و هر موقعیتی، معاف و یا حتی برای مدتی مرخص نمی کند و همیشه خود را غلامرضا کارگر شورکی میداند و البته دوستان و آشنایان خود را هم استاد خطاب میکند.

فهرست مطالب این کتاب تحت 30 عنوان است که با سرآغاز( استاد هنرمند عزیزم بهرام عبدالحسینی- مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد)، آغاز و در پایان با تصاویر هنرمندان گروه های تعزیه میبد به پایان می رسد؛ او از موقعیت خود هم استفاده میکند و نام شهر میبد را هم در شبیه های شاد، شاد میکند.

در بخشی از سر آغاز آمده است که:

...... بار دیگر برگی از صحفه اندیشه ورق خورد و اثر دیگری بر پژوهش های فرهنگی این مرز و بوم افزوده شد. کتاب شبیه های شاد اثر جانباز محترم آقای کارگر شورکی پاسخ به یک نیاز مبرم و اساسی در جامعه ماست. این نیاز چیزی به جز حراست از داشته ها و میراث فرهنگی در مقابل دستبرد نسیان نیست و ناسپاسی نیست.

جناب آقای استاد حسن مفیدی( معاون امور فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد) هم بعد از سرآغاز آقای عبدالحسینی به عنوان یادداشتی برای این کتاب شبیه های شاد، خدمت جناب آقای کارگر شورکی، می نویسد که:

پژوهش و جمع آوری اطلاعات و سوابق هنر های بومی و سنتی مناطق کشور با توجه به جایگاه ویژه ای که در باورها و آداب و رسوم و فرهنگ عامه دارد از جمله وظایفی است که امروزه بر عهده اهل قلم پژوهشگران مخصوص تحصیلکردگان رشته های هنرهای نمایشی و پژوهش هنر قرار دارد.

و بعد از آن، پیشگفتار و مقدمه ی صاحب شبیه های شاد، غلامرضا کارگر شورکی، آغاز و با( الله ربی، علیه توکلت و الیه انیب- غلامرضا کارگر شورکی) به پایان می رسد و بعد با تعریف تعزیه، متون اصلی این یک جلد کتاب شروع می شود.

در آخر هم یادی از هنرمندان تعزیه می کند و برگ پیوست شده ای به کتاب با عنوان اصلاحات اولیه، پیوست داده است. همانطور که خدمت شما در مورد رونق بازار تقدیر و تشکر اشاره کردم، باز هم در اینجا از تمامی دوستان نامبرده( در پیوست) سپاس و قدر دانی می کند و در آخر اصلاحات اولیه، می نویسد: نویسنده، دست بوس همه هنرمندان این مرز و بوم می باشد. در جلد پشت کتاب هم در مورد ارزش میراثی این شبیه های شاد قلم مقدس جناب آقای کارگر، تبدیل به حروف تایپی و به چاپ رسیده است.

بهای کتاب اگر چه از سر انصاف هست یا نیست اش را کار ندارم، میدانم اثر یک مجموعه هنری بی نهایت ارزش دارد ولی شبیه های شاد به بهای 200/ 7 تومان است.   

مصطفی پورروستایی اردکانی

 


چهارشنبه 29 مرداد 1393

شهرام پناهی...

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    

بنام آنکه پس از فنای کائنات باقیست.

اولین و آخرین پروژه ای که من با او همراه بودم و آخرین پروژه ای که مجموعه مقدس تالار نمایشی فرهنگ اردکان با او همراه بود، نمایش زبان سردار قادسیه به کارگردانی استاد احمد ندافی بود؛ که آرام بر صندلی های آبی رنگ مخاطبین تالار فرهنگ نشسته بود که او را دیدم و پس از مدتی فهمیدم خواهر زاده ی جناب آقایان محمد علی زمانیان( مدیر مسئول سابق انجمن هنرهای نمایشی اردکان) و استاد شاهپور زمانیان( پیشکسوت تئاتر استان یزد) است... خیلی آرام بود و متانت اخلاق های ویژه ی خاصی داشت، مهربان بود... دست در دستانش گذاشتم و اکنون...

خدمت خانواده های محترم پناهی و زمانیان و انجمن هنرهای نمایشی شهرستان اردکان، دوستداران و همراهان تئاتر اردکان و دیگر دوستان و آشنایان، مصیبت از دست دادن دوست عزیزمان( شهرام جان) تسلیت عرض میکنم و امیدوارم ما را در غم خود شریک بدانید.

خوشا آنانکه با عزت ز گیتی                                                                         بساط خویش برچیدند و رفتند

ز کالا های این آشفته بازار                                                                             محبت را پسندیدند و رفتند

خوشا آنانکه بر این عرصه خاک                                                                 چو خورشیدی درخشیدند و رفتند

خوشا آنانکه از پیمانه دوست                                                                         شراب عشق نوشیدند و رفتند

خوشا آنانکه بذر آدمیت                                                                               در این ویرانه پاشیدند و رفتند

خوشا آنانکه پا در وادی عشق                                                                             نهادند و نلغزیدند و رفتند

خوشا آنانکه بار دوستی را                                                                              کشیدند و نرنجیدند و رفتند

وقتی می دیدمت پر از شوق، احساس بود، نگاهت را می گویم، آسمانی بود...

چه آرام، چه متین... مثال هایش که چه عرض کنم، عین خوبی بودی

تو خودت بودی، کسی در تو نبود!

من خودم را میگویم، با تو عشق میکردم، ساده بگویم: با تو امید میگرفتم.

حضور آفتاب در ظاهرت هویدا بود، در طرح چشمانت نوری بود و رنگین کمان در برابرت سجده میکرد

تو خود اشاره و نمادی از( فتبارکه الله الحسن و الخالقین) بودی

خوب بودی و مهربان و این خصلت های سبز در درونت یکی، دو تا نبود، پر بودی از همه ی آنها...!

الان که با پاییز و غروب قلب مهربانت ما را به سوگ نشانده ای و سیه پوش کرده ای و عجیب تالار فرهنگ را سرد، خوبیهایت در زبان میچرخد، از تو آن همه که بودی، شادی روح فلانی صلوات های انجمن ها شده ای...

غصه بر دل من مانده است که چرا پای حرف و مصاحبه ای با تو ننشسته ام!؟

به خیالم شقایق معروف شعر سهراب خودت باشی  

همان واژه های معروف احساس که: تا تو هستی زندگی باید کرد...

اکنون باور کن سخت است، وقتی( شهرام پناهی) در جمع بچه های انجمن نباشد.

وای بر لحظه های بعد از تو، خدا به خیر کند این لحظه ها را...

عجیب این لحظه ها سرد است، هی...

با اجازه از خانواده محترمت 

( داش شهرام) ، روحت شاد و یاد وخاطرت تا به ابد جاوید.

من به این آیه ی شریف سعدی حتم دارم که:

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز                                                           مرده آن است که نامش به نکویی نبرند

در ضمن جناب آقایان علی هاتفی( مدیر مسئول محترم دبیر انجمن هنرهای نمایشی) و محمد علی زمانیان( سرپرست محترم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان) یادتان هست که شهرام میخواست یک نمایش با موضوع ایثار و فرهنگ و عاشورایی به صحنه بیاورد و حتی مجوز تمرینش را هم گرفت؟بیاییم امسال تو ایام سوگ و عزای آقا امام حسین( ع)، یاد و خاطره ی شهرام رو با یک نمایش در همین موضوع شاد کنیم.  

از طرف انجمن هنرهای نمایشی اردکان

مصطفی پورروستایی اردکانی

 

 


سه شنبه 10 تیر 1393

شخصیت نو اما پیشکسوت!

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


( نتیجه ی گفتگو با استاد محمد رسول شجاعی تفتی)

محمد رسول شجاعی تفتی

متولد: 1340

لیسانس هنرهای نمایشی( فارغ التحصیل از دانشکده هنر و معماری آزاد اسلامی تهران، گرایش بازیگری، سال 1376)

مدیر انجمن هنرهای نمایشی تفت

عضو هئیت بازبین انجمن هنرهای نمایشی اردکان

رزمنده هشت سال دفاع مقدس  

و سابقه بازبین و داور استانی، عضو شورا انجمن هنرهای نمایشی یزد، بازیگری و کارگردانی، مسئول کانون بسیج هنرمندان تفت، رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان تفت و شهر یزد، معاونت مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان یزد و...

بعد از آخرین اجرای نمایش تن های تنها به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری استاد محمد رسول شجاعی و با همکاری انجمن هنرهای نمایشی اردکان، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان و روابط عمومی شهرداری و شورای اسلامی شهر اردکان که در صحنه ی تالار فرهنگ حضور خود را در عموم مردم اعلام داشته بودند؛ صحفه ی سومین طرح گزارش را با جناب آقای شجاعی آغاز کردم و در گرمای تالار فرهنگ و با حضور جناب آقای علی هاتفی و دوست عزیزم محمد مهدی شیری نتیجه ی گزارش مثبتی را داشتم و قابل ذکر میدانم یکی از شخصیت هایی را که آرزوی مصاحبه را با او داشتم، شجاعی تفتی بود. 

حضور شما از کجا؟

سوم دبستان بودم که در کلاس با یکی از لطیفه های ملا نصرالدین نمایشی را در کلاس اجرا کردم و با تشویق آن اجرا ازطرف معلم و دوستانم ...

اولین اجرای عموم؟ 

در دوره ی متوسطه( دبیرستان) با نمایش سردار اولین اجرا عموم خود را در حضور مردم شهرستان تفت احساس کردم که بعد از جنگ هشت سال تحمیلی دوباره در صحنه حاضر شدم.

همراهی با تئاتر اردکان؟

از سال 1360 و در کنار دوستان عزیز اردکانی ام جناب آقایان، محمد علی رزم آور، اکبر نیک و محمد علی فتوحی در تئاتر اردکان آغاز به همکاری کردم.

محمد رسول شجاعی بعنوان رزمنده دفاع مقدس، چرا تئاتر؟

مقام معظم رهبری فرمودند: یک تئاتر خوب بهتر از هفتاد سخنرانی است. پس چرا ندارد و افتخار میکنم اینجانب بعنوان رزمنده دفاع مقدس یک تئاتری هستم و در سعی این بوده ام که موضوع های انتخابی ام در راستای جامعه و رشد آن باشد و از مشکلات مردم جامعه ای که در کنار همرزم هایم برایش دفاع کردم اکنون با زبانی گویا و در صحنه ی مقدس تئاتر از حق و حقوق جامعه ی خود دفاع میکنم.  

دیدگاه و نظرگاه شما از تئاتر؟

تئاتر یک بستر است و باید بدانیم که آدم نباید خود را از جامعه دور نگه دارد و وظیفه من بعنوان کوچکترین عضو جامعه هنری در گرایش تئاتر این است که به مشکلات مردم برسم و مسئله تئاتر نفس به نفس است که خوب میدانیم تاثیر ارتباط مستقیم بسیار بیشتر است.

هنرمند؟

کسی است که نگاه تیز بینانه از موقعیت های اجتماعی دارد و هر کسی می تواند هنرمند باشد ولی به دو شرط که اول ارزش هنر و کار خود را بداند و دوم اینکه به شناخت هنر خود بیافزاید و در همین راستا رشد پیدا کند.

حق و حقوق هنرمند؟

هنرمند باید هنر خود را در معرض دید عموم قرار بدهد که اول خودش از هنر خویش لذت برده و بعد از تشویق مردمی که از هنرش لذت برده اند خوشحال و از نقد های صحیح نکته برداری کند، این کار باعث پیشرفت او میشود و باید ارزیابی برایش مهم باشد که در کارهای بعدی قوی تر جلوه کند.

خطاب به مسئولین؟

خدا خیرشان بدهد... در زمان گذشته و قبل از انقلاب مسئولین برای نمایش ارزش قائل بودند و اینکه هر کسی حق دیدن نمایش را نداشت و در درجه اول مسئولین و بعد مردم در آن حضور داشتند ولی حالا...! باید خودتان قضاوت کنید؛ فقط بدانند که حضورشان باعث دلگرمی جامعه هنرمندان میشود و اینکه ما از پیشنهاد و راهکار های مسئولین پذیرا هستیم.

پیشنهاد و راه حل برای آشتی با مسئولین؟

باید مسئولین ما را قابل بدانند و در چند جلسه گفتگو و نشست هایی جدی مشکلات حل میشود البته باید بخواهند و بخواهیم و در ضمن از ریاست محترم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی که خود عضوی از انجمن هنرهای نمایشی اردکان هست درخواست دارم که در جلسات شورای عمومی فرهنگی از مشکلات این انجمن بیان کنند.

تن های تنها یا تنهای تنها؟

تن های تنها ولی تنهای تنها! اولین جرقه آن در بهمن سال 1392 بود که یکی از پدر های شهدا تفت در آسایشگاه به طور غریبانه ای فوت کرده بود و من بعلت این ناراحتی شروع به نوشتن این اثر کردم و اواخر فروردین بود که متن این پروژه تکمیل شد و در سال جاری بمدت چهل روز تمرین پی در پی موفق به اجرای آن در تالار فرهنگ اردکان شدم و اکنون دقایقی بعد از آخرین اجرا تن های تنها... و از مردم شریف شهرستان اردکان بابت حضورشان در این نمایش و تحمل ما در هوای پنجاه درجه ی این تالار نمایشی و از همکاری و همراهی مسئولینی که با ما بودند تشکر میکنم؛ بدون علت به اردکان یونان کوچک نمیگویند، یونانیان تئاتر را دوست دارند.

طرح دیدن نمایش های استان و شهرهای همجوار؟

بسیار عالی است که خدا را شاکرم این طرح در انجمن هنرهای نمایشی اردکان رعایت میشود، دیدن تئاتر هم در بخش آموزش تاثیر دارد. البته تئاتر اردکان هم در ردیف تئاتر استان کمبودی از نوع فنی و اجرایی ندارد ولی دردی دارد که هیچ کس ندارد و آن هم، کمبود بودجه ی بسیار است که نه مسئولین خود شهر از جمله: نماینده محترم اردکان در مجلس شورای اسلامی، فرمانداری و... همت میکنند نه انجمن هنرهای نمایشی مرکز استان یزد.



با جناب آقای علی هاتفی( مدیر محترم انجمن هنرهای نمایشی اردکان)؟

من با پیشنهاد دوست عزیزم جناب آقای هاتفی بعد از چند سال به طور رسمی مجدد مشغول به فعالیت جدی در انجمن هنرهای نمایشی این شهرستان شدم و واقعا در حق دوستان انجمن هنرهای نمایشی اردکان کوتاهی ندارند و اینجانب بابت همراییشان تشکر میکنم. جوان، خوب و فعال از ویژگی های او است و میتواند با مدیریتی خوب و رعایت اصول آموزش برای اعضا انجمن موفق باشد.

بعنوان مدیر انجمن هنرهای نمایشی تفت آمادگی با انجمن هنرهای نمایشی اردکان؟

از همین الان به طور رسمی از استقبال و همکاری با انجمن هنرهای نمایشی اردکان را علنی میکنم.

آرزوی تو از این انجمن؟

کسی قرار نیست از بیرون به ما کمک برسند پس کمر همت را خودتان ببندید و هر کسی ساز خودش را نزند، شما از یک خانواده هستید.

اولین کارگردان شما در نمایش؟

مرحوم استاد یوسف علی رزاقیان.

موضوع های انتخابی شما؟

اکثرا دفاع مقدس.


صورت فعالیت و تجربه های شما در کدام زمینه نمایش؟

بازیگری، کارگردانی، ساخت و طراحی دکور، طراح و اجرای نور، نویسندگی و... 

از بهترین تجربه های تو در زمینه نمایش؟

نمایش شهرزاد به کارگردانی استاد دژاکام که در زمان دانشگاه درآن فعالیت داشتم.

از نمونه کارهای نمایش؟

هلو، مرگ یزد گرد، میثم تمار، از خاک به خاک، گروه ضربت، می خواهم برم جهبه و...

دیگر تخصص ها در زمینه هنری؟

سینما( مدیر تولید، کارگردان، دستیار کارگردان و تصویر بردار)، انیمیشن و عکاسی.

چهره ی تئاتری مورد علاقه شما در ایران؟

آقایان عزت الله انتظامی، علی نصیریان و پرویز پرستویی.

حرف آخر؟

در انجمن هنرهای نمایشی اردکان فضای خوبی بوجود آمده است ولی باید بلد باشیم که چگونه از این فضا استفاده کنیم و خدای نکرده سو استفاده نکنیم و از مدیریت روابط عمومی این انجمن سپاسگزارم که اجازه و فرصت آزادانه صحبت کردن را در وبلاگ رسمی انجمن میدهد و باید بدانیم در این مسئله هم باید احترام متقابل را حفظ کنیم، خسته نباشید.

مصطفی پورروستایی اردکانی


شنبه 31 خرداد 1393

ازدواج در ازدواج در تالار فرهنگ اردکان

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


مروری بر نمایش کمدی ازدواج در ازدواج

کارگردان: محمود کمالی( نریمان)

پروژه هنری ازدواج در ازدواج که در صحنه ی تالار فرهنگ اردکان با پنج شب به اضافه ی سه شب تمدید( به دلیل استقبال پرشور مردم فرهنگ دوست اردکان) درخشید، اثری از گروه نمایشی تبسم وابسته به انجمن هنرهای نمایشی شهرستان اردکان و البته همراهی و همکاری ویژه ی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان و روابط عمومی شهرداری و شورای اسلامی شهر اردکان بود. 


و همه به این باور رسیدیم، این اثر هنری کمدی که به مناسبت ایام شعبانیه به صحنه آمد واقعا نفس طبیعی از طعم همت هنرمندان گروه نمایشی تبسم میکشید و اگر اینگونه نبود هرشب صندلی های مخاطبین تالار فرهنگ به حد نصاب که هیچ، به بیش از حد نصاب نمی رسید که ما هم از طرف مسئولین بعلت هوای گرم این مکان مقدس عذر خواهی میکنیم، البته به ما قول هایی داده اند ولی ما چندان امیدوار نیستیم! زیرا از این قول ها زیاد داده اند و نمیدانند که: به عمل کار بر آید...! و آنقدر به ما لطف چندان دارند که در همین روز هاست بگویم: از طلا گشتن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید.   

اما جا دارد در این مطلب که از طرف جناب آقای کمالی( کارگردان نمایش "ازدواج در ازدواج") نماینده آن شدم تا "از ازدواج در ازدواج" بنویسم، از تمامی دوستان و مسئولینی که با حضور و همراهی خودشان باعث دلگرمی هنرمندان اعضای این انجمن و روشن بخش فانوس پر گوهر دفتر انجمن هنرهای نمایشی اردکان شدند، دست مریزاد میگوییم از جمله: 

*       جناب آقای محمد علی زمانیان ـ ریاست محترم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان

*       جناب آقای دکتر تابش ـ نماینده محترم اردکان در مجلس شورای اسلامی 

*       جناب آقای مهندس اسماعیلی ـ فرماندار محترم اردکان

*       جناب آقایان جواد شاکر، شهرام گل و عبدالله کمالی ـ اعضا محترم شورای اسلامی اردکان 

*       جناب آقای شاکر ـ معاون محترم فرماندار اردکان

*       جناب آقای مهندس مروتی ـ شهردار محترم اردکان

*       جناب آقای مهندس حمید ابراهیمیان ـ مدیر محترم روابط عمومی شهرداری وشورا اسلامی اردکان

*       جناب آقای استاد احمد ندافی و هئیت همراه ـ از انجمن هنرهای نمایشی مرکز استان یزد

*       جناب آقای مهندس اولیا ـ معاون محترم شهرداری اردکان

اما خودم و دیگر دوستان از همکاریشان در این نمایش بسی خوشحال شدند و دلیل آن باتفاق یک نظر و آن هم گذاشتن غنچه ی لبخند بر لبان مردم بود و خدا را شاکریم که توانستیم این حق را تا حدی و در سال اقتصاد و فرهنگ، با عزم ملی و مدیریت جهادی در مسیر اعتلای فرهنگ و در اوج هنرنمایی دوستان، ادا کرده و تقدیم به مخاطبین این اثر بکنیم، که خود میدانیم ثواب این اثر در پیشگاه خدای متعال محفوظ است و به همین شکرانه به همت خود میبالیم زیرا:

ز حق خدمت توفیق خدمت خواستم دلی گفت پنهانی            چه توفیقی از این بهتر که خلقی را بخندانی

 و افتخار این را داشتیم که در کنار پیشکسوت سیاه باز و طناز استان یزد، جناب آقای استاد شاهپور زمانیان هنرنمایی کنیم. 


من از کار "ازدواج در ازدواج" درس هایی زیادی آموختم و این را فهمیدم که همت در پروژه طنز خیلی آسان است، کاملا این تبصره غلط است و شاید در بعضی از رویکرد ها همت کار طنز باید دو چندان باشد؛ تجربه های خوبی از این کار شخصا یاد گرفتم و امیدوارم پیام مراسم "ازدواج در ازدواج" به مخاطبین بزرگوار راحت عرضه شده باشد و ما خود را در برابر مردم، مسئول میدانستیم و میدانید که بقول جناب آقای محمد علی زمانیان: نمایشی که صرفا جهت خنده باشد، هیچ سودی ندارد و باید نمایش طنز هم به دنبال خنده خودش پیامی را به همراه داشته باشد. که فکر کنم دوستان گروه تبسم در کنار حفظ شخصیت خود در حد توان، پیام را به مخاطب رساندند و باشد که تا ابد شعار: تئاتر برای مردم! محفوظ و زنده بماند. 

نمایش ازدواج در ازدواج، اولین تجربه کارگردانی دوست عزیزم نریمان بود و در کنار آن تا حدودی بابت بعضی از مسائل دلسرد شده بود ولی خوب توانسته بود همت کند و از بازیگران، بازی بگیرد و کار را طبق اصول خود چیدمان دهد و جای این است که به ایشان تبریک و خسته نباشید بابت همت گرمشان گفت.

 اگر چه این نمایش حرف و حدیث هایی در پشت پرده خود داشت ولی به این کار وابسته شده بودیم، امیدوارم با تمامی دوستان در پروژه های بعدی همراه باشم و به تمامی هنرمندان نمایش کمدی "ازدواج در ازدواج" تبریک و بابت حضور بموقع شان در تمرین های ساعت شش، امتحان دادن هایشان، قهر و آشتی هایشان و... خسته نباشید عرض میکنم؛ امیدوارم در مسیر سبز اعتلای فرهنگ و هنر موفق، در تمامی صحنه های زندگی پیروز باشید... 

 راستی، اگر یک روزی فهمیدید که چطور پوستر های تبلیغاتی این نمایش وقتی میزدیم و فردا دیگر نبود و نور های آن شب از تنظیم اش خارج شده بود و... به من هم خبر بدید.

مصطفی پورروستایی اردکانی


جمعه 16 خرداد 1393

فرزند نصر الاطباء، پدر تئاتر ایران

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


مرحوم استاد سیدعلی نصر( فرزند نصر الاطباء)

متولد 1270ـ کاشان

استاد نصر، تحصیلات مقدماتی خود را در مدارس شرف، علمیه و آلیانس فرانسه به اتمام رساند و قابل توجه است که در چهارده سالگی معلم زبان فرانسه و ریاضیات در مدرسه آلیانس فرانسه در تهران شد. و پس از مدتی فانوس احساس اش او را به فعالیت در تئاتر منصوب کرد و از تاثیر گذاران و فعالین کمدی ایران به سبک تئاتر اروپایی بود.

زمانیکه سازمان پرورش افکار در سال 1317 شمسی تاسیس شد، پدر تئاتر ایران سرپرست بخش تئاتر و نمایش آن گردید و فعالیت های زیادی در توسعه و گسترش تئاتر در ایران انجام داد.

مرحوم سید علی نصر، در سال 1318، هنرستان هنر پیشگی را که از بخش های وابسته به سازمان پرورش افکار بود بنا نهاد و خودش به تدریس تاریخ هنر پرداخت. اما از سال بیست به بعد در صحنه ی سیاست درخشید و در کابینه قوام السلطنه، وزیر پست و تلگراف شد و بعد از آن بعنوان سفیر ایران در پاکستان انتخاب شد و در نهایت به سفارت کبرای ایران در چین منصوب شد.

اما این همه مشغله دلیل خوبی نبود که از احساس و هنر خود جدا شود و پدر تئاتر ایران، تئاتر را فراموش نکرد و در حین فعالیت های سیاسی خود آثار نمایشی زیادی از جمله: زن بی وفا، سیروس، تا این جوریم همین جوره، قمارخانه و ... را نوشت و اکثر آنها را روی صحنه ی مقدس تئاتر آورد؛ و وی علاوه بر نمایشنامه آثار دیگری را همانند: تاریخ یونان، تاریخ ایران تا جلوس احمد شاه و ... را مکتوب کرد و سبب درخشش مردانه ی او در تئاتر ایران باعث شد با عنوان پدر تئاتر ایران شناخته شود. 

استاد سید علی نصر در نمایشنامه های خود اکثرا به مضامین، موضوعات و طرح های اجتماعی پرداخت و با همین توجه نمایشنامه های خود را نوشت. قابل ذکر می دانم که: زندگی جدید جامعه ی ایران که تحت تاثیر دنیای جدید و از جمله غرب بود جایگاه ممتازی در نمایشنامه های مرحوم استاد نصر داشت.

اما متاسفانه و سرانجام سیدعلی نصر در چهارشنبه 25 بهمن 1340 شمسی بعلت سکته قلبی در گذشت و با صحنه ی زندگی خود تا اوج آن، تئاتر قهرمان را وداع گفت و او اکنون در امامزاده عبدالله شهر ری آرامیده است.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

گرد آوری: مصطفی پورروستایی اردکانی


شنبه 10 خرداد 1393

قابل توجه مسئولین...دفاع مقدس بدون مخاطب شد!

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    نوع مطلب :اخبار تئاتر ،


روز پاسدار گرامی باد...

گروه نمایشی ندا با همکاری انجمن هنرهای نمایشی اردکان، شبهای بارانی را به کارگردانی، کارگردان جوان انجمن هنرهای نمایشی شهرستان، جناب آقای حسن مروتی به صحنه ی مقدس تالار فرهنگ اردکان آورد، اما در چندمین شب از اجرا بدون مخاطب شد؛ و این یعنی: مسئولین هشدار! زیرا ایندفعه بحث عوض شده است، صحبت از دفاع مقدس و عزم جوانی است که پروژ ه اش را تقدیم به روح عموی شهیدش( عباس مروتی) کرد. 

دوست عزیزم، حسن مروتی، که کارگردان این پروژه ارزشی و فاخر است با هنرش همراه با همت گروهی از جوانان هنرمند اردکان آمد تا بگوید: ما اگر در زمان هشت سال دفاع مقدس نبودیم و فقط سهم آن برای ما یادواره ها مانده است با هنرمان یادواره ای از شهدای هشت سال دفاع مقدس برگزار میکنیم و یاد و خاطره ی تمامی رزمندگان غیور ایرانی الاصل را گرامی میداریم. ولی دم همت مسئولین با بی حضوری سردشان گرم که هنوز دارند با توپ والیبال بازی میکنند و در مسیر صنعت دود را به گرمی نفس های مردم شهرمان میبخشند، فقط بدانید شما مسئول هستید و پاسخگو و یادتان نرود که باید پاسخگوی خون دوستان شهیدتان هم باشید. 

مسئولینی که پیرو خط رهبری هستید یادتان نرود که سال هنوز تمام نشده است و امسال، سال اقتصاد و فرهنگ، با عزم ملی و مدیریت جهادی است و شیطان بزرگ در سعی آن است که با فرهنگ جمهوری اسلامی ایران، جوانان ما را بگیرد و میشود که با حمایت اثری از دفاع مقدس مقابله با تهاجم فرهنگی کرد.

شما شعار توسعه متوازن پایدار را از کجا آموخته اید که باید شبهای بارانی با اشک کارگردان همنوا شود!؟ و شما نه با حمایت مالی بلکه همراه با دعوتنامه ی اجرای نمایش، حضورتان و حمایت معنوی خود را از دفاع مقدس به نتیجه ی شبی بدون مخاطب رساندید و قابل توجه که درخواست سانس های نیم بها میکردید، بیش از این ها از شما توقع داشتیم ولی شما که عده ای رزمنده جهبه ی جنگ دیروز بودید با جنگ تهاجم فرهنگی امروز مقابله نکردید، یادتان نرود که دوستتان در آغوشتان لاله شد.

خودتان از دفاع مقدس بیان میکنید در صورتیکه برای دفاع مقدس ارزش قائل نیستد، هر چند که با هنر ما سر جنگ دارید ولی آنچه که در تالار فرهنگ اجرا میشود از واقیعت های هشت ساله و بعد از هشت سال و شما و جمهوری اسلامی با زبانی گویا صحبت میکند. و بدانید تمامی پیام خود را از طریق حلقه های صالحین نمیتوانید بگویید بلکه حلقه ی فرهنگ و هنر راحت تر از شما میتواند پیام را به مردم عرضه بدارد و حرفی به تماشا دارد.

من بعنوان نماینده انجمن هنرهای نمایشی اردکان در این مطلب از تمامی تلاش های گروه ندا خسته نباشید عرض میکنم؛ و جناب آقای حسن مروتی، دیگر کوله بار های ستاره ها را آویزان نکن، اینجا اگر چه شهر شهید پرور اردکان هست ولی بدان حتی مسئولین این شهر عزم جهاد ندارند، رزمشان فقط هشت سال بود.

پیروز باشید...

مصطفی پورروستایی اردکانی


جمعه 9 خرداد 1393

نریمان!

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    نوع مطلب :اخبار تئاتر ،

( نتیجه ی گفتگو با محمود کمالی)



جناب آقای محمود کمالی( نریمان)

متولد: 22، دی، 1359

کاردانی برق

عضو انجمن هنرهای نمایشی اردکان( بیش از ده سال سابقه فعالیت)

بعد از تمرین نمایش "ازدواج در ازدواج" که اولین تجربه کارگردانی جناب آقای کمالی است، توانستم پای حرف او بنشینم و فهمیدم در اولین تجربه اش دل او پر از" آه" هایی که نمیتوان بیان کرد و فقط باید گفت: بماند! شده است. فقط او از دوستان انجمن، که در این پروژه با او همکاری میکنند، تصوری روشن تر داشت ولی بماند... حتی لحظه ای خودم بغض های شکست خورده اش را در برابر این صحنه احساس کردم، بماند.   

چرا تئاتر؟

عاشق تئاتر بودم و از دوران تحصیلی( راهنمایی سعدی اردکان) طی کلاس های آموزشی که زیر نظر سید ناصر امامی در اردکان برگزار شد آموزش دیدم.

تا انجمن هنرهای نمایشی؟

ثمره رفاقت من با جناب آقای علی هاتفی، عضویت در انجمن هنرهای نمایشی اردکان بود و از حاصل این رفاقت بسیار خرسندم.

نمونه فعالیت ها؟

"آخرش که چه"... به کارگردانی شاهپور زمانیان، "خودکشی احمقانه ی یک سرباز" به کارگردانی علی هاتفی، "ساز زمونه" به کارگردانی حسین پرند. 

بیشترین فعالیت تو با کدام کارگردان؟

جناب آقای شاهپور زمانیان( مدیر گروه نمایشی سنتی)

پر نتیجه ترین فعالیت تو در اثر های نمایشی؟


آپلود عكس و فایل رایگان و دائمی

وین شرح بی نهایت، اثری از گروه سنتی اردکان و به کارگردانی جناب آقای شاهپور زمانیان؛ واقعا صحنه ها را درک کردم.

از تو و این تالار فرهنگ؟

1ـ به کسی بها بدهند که واقعا عاشق تئاتر باشد و برای هنر ارزش قائل شود، اینجا صحنه ی زندگیست و در صحنه ی زندگی باید تعهد کرد که مردانه زندگی کرد.

2ـ استعداد ها را جستجو کنند و برای استعداد ها سرمایه گذاری کنند.

3ـ خواهشا فکری به حال هوای گرم تابستان و فعالیت دوستان در فصل تابستان بکنند که تنها راه آن تامین سیستم خنک کننده اینجاست.

عاشق تئاتر؟

تعهد ما در برابر پذیرفتن مسئولیت ما یعنی عاشق تئاتر و در برابر تعهد، اثری فاخر تر و در برابر اثری فاخر، حرفی برای گفتن و در برابر حرفی برای گفتن، انجمن هنرهای نمایشی روشن. این یعنی من عاشق تئاتر هستم!

آروزی تو از تالار فرهنگ؟

بزرگترین آروزی من، کسی که پا به عرصه ی مقدس تئاتر میگذارد واقعا متعهد در برابر مسئولیت باشد، است.

تئاتر اردکان؟

روشن تر از تئاتر استان و میتواند درخشش در کشور داشته باشد ولی باید بخواهیم که مطمئن باشید، وقتی بخواهیم یعنی میتوانیم و توانستن ما یعنی میشود... پس همت کنید.

درس های تئاتر؟

هر نمایشی حرفی با مخاطب دارد و میدانیم حرف هنرمند تئاتر که برخواسته از دل مردم است بهتر و بیشتر از حرف مسئولین تاثیر دارد، پس مسئولین در برابر حقوق مادی و معنوی ما باید مسئول باشند.

بازیگری یا عوامل؟

تئاتر... من عاشق بازیگری هستم.

کارگردانی یا بازیگری؟

هر کدام خوبی های خاص خود را دارد ولی، بازیگری.

از تفکر تو تا علی هاتفی( رئیس انجمن هنرهای نمایشی اردکان)؟

بسیار خوب، متعهد و متدین.

در خواست تو از رئیس انجمن هنرهای نمایشی اردکان؟

به علت کمبود بودجه،از انجمن نمایش اردکان نمیتوان توقع بیش از حد و زیادی داشت، به روند دیدن اثرهای هنری که به استان میرفتیم ادامه بدهد. 

حرف تو با مسئولین؟

دیدشان را نسبت به تئاتر عوض کنند و همان طور که به ورزش، صنعت و هنر های دیگر بها میدهند به تئاتر هم بها بدهند. اگر به ما کمک مالی نشد ناراحت نمیشویم ولی توقع داریم در برابر دعوت ما جهت دیدن اثرهای نمایشی ارزش قائل شوند و این قائل شدن برای ما دلگرمی است و بس.

چهره ی تئاتری مورد علاقه تو در ایران؟

علی زمانیان.

چرا محمد علی زمانیان؟

من در تئاتر از ایشان که برای جشنواره "خانواده" آماده شده بود واقعا به ایشان ایمان آوردم و فهمیدم میتوان حرف دل را بیان کرد. 

نظر شما در مورد روند و ادامه ی این گفتگوها؟

بسیار خوب است، خسته نباشید.  

مصطفی پورروستایی اردکانی


یکشنبه 4 خرداد 1393

حقوق بشر در قالب تئاتر...

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


تنها این نتیجه ی من است، نه بیشتر!

از واژه ی مقدس" تئاتر" تعریف و برداشت های گوناگونی ارائه شده است ولی من بعنوان عضو انجمن هنرهای نمایشی اردکان در چارچوب حقوق بشر به این نتیجه رسیدم که: حقوق بشر در قالب تئاتر دید دارد، و تنها این نتیجه ی من است، نه بیشتر! 

حقوق بشر به آزادی اشاره و به اصل آن که بشریت است توجه دارد و تئاتر هم برای قانون آزادی تفکر ها و اندیشه ها ی انسانی ارزش قائل است و احترام به بشر( تئاتر برای مردم) را لازم میداند، بشر نفس میکشد و در مقابل آن از حداقل حقوقی برای زندگی درست، برخوردار است و هیچ تفاوتی میان کشور، مذهب، نژاد یا جنس شان نیست و نویسنده ی یک نمایش مسئول است از بشر و حقوق آن در قالب زبانی گویا و پویا دفاع کند و آنچه که مردم نیاز دارند را به نمایشنامه تبدیل کند تا با کمک کارگردان و آن نمایشنامه در کنار بازی بازیگران و عوامل یک اثر تئاتری از آنچه که نیاز روز بشر است به گوش برسد و مسئولین مربوطه در مقابل موظفند که، حق و حقوق ما را رعایت کنند.

مقاله های تاریخی که از تاریخ حقوق بشر گفته اند، باور به برخی از حقوق فطری و طبیعی برای بشر، از گذشته های بسیار دور دانسته اند. شاید بتوان گفت از هنگامی که قدرتمندان و زورگویان خود سری پیشه کرده اند.... اندیشه حقوق بشر برای مقابله با ستم و بی عدالتی شکل گرفت و هدف آن تامین حداقل حقوق برای افراد جامعه بود؛ به واضح نمیتوانم تاریخ هنرهای نمایشی را اعلام کنم ولی میدانم از زمانی که بشری وجود آمده است هنر هم وجود داشته است زیرا خداوند خود بهترین خالق زیبایی هاست و ما بعنوان یک هنرمند هنرهای نمایشی و دوستدار هنر و زیبایی مسئولیم که با هنر خود از خودسری ها جلوگیری کنیم و از خودمان تا مسئولین نگذاریم بی عدالتی ظهور کند و تبعیضی صورت گیرد. انسان حق حیات، حق کرامت، حق آموزش و پرورش، حق آزادی مسئولانه و حق برابری در برابر حقوق و قوانین دارد و این رعایت حق باعث نظم و آرامش برای جامعه انسانی میشود و تنها روشی که میتوانست میثاقی برای همه انسان ها فارغ از همه تفاوت ها باشد، حقوق بشر بود و ما هم در چهره ی بشری خود تاکید میکنم، مسئول میدانیم که از حق های انسانی دفاع و در رکن اول خود رعایت کننده آن باشیم، پس ما در جهت معروفیتی که شاید تبیعضی باشد و یا فروش بلیط به صحنه ی مقدس تئاتر نیامده ایم بلکه با هنر خود از انسانیت میگوییم و حتی با فروش بلیط یک اثر تئاتری پیامی داریم که همه یک رنگ هستیم، همه باید برای استفاده و دیدن یک اثر، هر شخص یک بلیط داشته باشد، به ازای هر بلیط یک مکان مشخص شده برای دیدن دارد و برای دیدن یک اثری گروهی آمده اند.

شاید و به نظر من حقوق بشر، انسانی ترین پدیده مدرن باشد و امین فقیری نوشت: ( من تئاتر را زندگی میدانم، حال چه مدرن باشد چه پسا مردن. انسان ها باید در صحنه حاضر شوند و درد های جامعه و مجموع عشق ها، شادیها، غم ها و آلام مردم را در معرض دید تماشاگران بگذارند.) و ای کاش ارزش زندگی کردن خود را بدانیم و خود در مقابل حقوق خود مسئول باشیم نه تنها به پشتوانه ی توسعه متوازن پایدار، که فکر کنم فقط شعار بود.

حقوق دانان کشورهای مختلف، اعلامیه حقوق بشر را پس از دوسال تدوین و به زبان های گوناگون ترجمه کردند... به مجموعه ای از حقوق انسانی توجه کرده که شامل حقوق مدنی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی می شود. شخصیت تئاتری هم با سبک ها و روش های خاص و اصول کارگردانی در کنار نمایشنامه های مدرن امروز و در قالب موضوعیت سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و... به صحنه آمده است تا از اصل حقوق بشر، حفظ منافع انسانیت به دور از هر گونه ظلم دفاع کند و در اصل باید خود را مدافع مردم و حقوق آنان بداند.  

تنها امیدوارم که اگر مسئولین با تئاتر رابطه ی خوبی ندارند حداقل از حقوق بشر بدانند، من خود را مسئول میدانم که از ارزش های انسانی در قالب هنرم دفاع کنم؛ زیرا:

بنی آدم اعضای یک دیگرند                                          که در آفرینش ز یک گوهرند

مصطفی پورروستایی اردکانی


شنبه 27 اردیبهشت 1393

شبی در گوشه ای از تالار هنر

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    


( روایت نتیجه ی چند دقیقه ای، پای حرف استاد رضا مروتی)

ü     استاد رضا مروتی

v    متولد 1354

v    فعال و پیشکسوت انجمن موسیقی اردکان

v    سابقه 6 سال مدیریت انجمن موسیقی اردکان

v    عضو انجمن هنرهای نمایشی اردکان

ll    مدیر مسئول آموزشگاه آزاد موسیقی دلنواز

llll شبی در گوشه ای از تالار هنر اردکان( اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی) فرصتی غنیمت حالم شد که با استاد رضا مروتی آشنا شده، پای حرف او نشسته و از تعامل موسیقی تا تئاتر بیشتر بدانم و این مطلب تنها نتیجه ی آن شب بیاد ماندنی است:

از موسیقی تا رضا مروتی:

استاد رضا مروتی، فعال عرصه ی موسیقی استان یزد است و در کنار جناب آقای آسایش( پیشکسوت موسیقی اردکان) یکی از بنیان گذاران اولیه انجمن موسیقی اردکان بوده است. او زیر نظر اساتید بزرگ موسیقی ایران و بعنوان نمونه استاد محمدعلی کیانی نژاد آموزش دیده است و هنوز هم دست از آموزش بر نداشته و در کنار آن به جوانان مستعد و علاقمند، نی را عاشقانه و عارفانه آموزش میدهد و با نظر علی هاتفی هم عقیده میباشد که: زیر بنای هر اصلی، آموزش است.

عضوی از انجمن هنرهای نمایشی اردکان:

جناب آقای رضا مروتی، در زمان ریاست استاد محسن فولادی( مدیر سابق انجمن هنرهای نمایشی اردکان) بعنوان عضو انجمن هنرهای نمایشی شهرستان شناخته شده است ولی اکنون دیگر مثل سابق بعلت بعضی از مسائل فعالیت خود را در زمینه تئاتر کمتر کرده است.

او در اثرهای تئاتری اردکان با هنر و گرایش موسیقی تئاتر به صحنه انجمن هنرهای نمایشی آمده است و در پروژه های "از خواستگاری تا..." و "رویای سینما" به کارگردانی علی هاتفی( مدیر گروه تئاتر طنزآوران) فعالیت داشته است ولی او بیشترین فعالیت خود را در کارهای جناب آقای حسین فتوحی میداند.

تعامل موسیقی و تئاتر:

موسیقی بعنوان تکمیل کننده یک اثر تئاتری میباشد و بعنوان مکمل هم دیگر هستند تا به پروژه های نمایشی ارزش ممتاز تری بیافزاید و میتوان گفت که بعنوان ابزاری مورد استفاده کارگردان قرار میگیرد تا رابطه ی مخاطب با آن اثر را بیشتر کند.

تئاتر:

بیان و دیدگاه نویسنده و کارگردان را می رساند که همان دیدگاه حرف دل مردم است و همه ی عوامل آن به دنبال این هستند که پیامی مفید را به مخاطب خود برسانند، حتی نمایش های طنز هم که به ظاهر صرفا جهت خنده است ولی در باطن نیکوی خود هدف و پیامی دارد.

وظایف هنرمند:

هنرمند اگر میخواهد موفق باشد باید به صورت حرفه ای یا نیمه حرفه ای عمل کند و خود این مسئله باعث گسترش هنرش میگردد.

هنرمند جوان امروز باید از گذشته ی گرایش هنری خود بداند و وظیفه ی مسئولین انجمن های هنری این است از تاریخ قبل آن جوانان برایشان بگوید و حداقل در گاهنامه ای به دستشان برسد تا درک کنند که در چه مکان مقدسی قرار گرفته اند، متاسفانه همت تئاتر امروز اردکان کم رنگ تر است با وجودی که منابع مادی آن در حال گسترش میباشد و این جای افسوس دارد، اکنون که مسیر فرهنگ و هنر در حال هموار شدن است وظیفه است که شور دیروز تئاتر را به اهالی آن برگردانیم و این تنها به همت و سعی خودمان  بستگی دارد، اگر امروز هنرمند به هنر خودش هم بها نمیدهد تنها دلیل آن این است که برای هنر خود جدی نیست و این روش کاملا غلط است، هنرمند باید بداند هر چند که مسئولین به دنبال صنعت اند و خبری از هنر هنرمند نمیگیرند ولی خودش باید همت کند و در برابر دیگر هنرمندان به روش صحیح رقابت مفید بکند.

خطاب به مسئولین:

حرف عمل را میزنند ولی در میدان عمل حضور پیدا نمی کنند و فقط میگویند میخواهیم به هنرمند کمک کنیم و مردم را با اثرهای هنری روحی زنده وشاد ببخشیم؛ ولی بدانید هنرمند امروز زخمی دارد، بیاید زخم هنرمند را ترمیم کنید تا با بهترین شکل در صحنه ی هنرش بدرخشد و اگر اشکالی ندارد به دو سوال زیر جواب بدهند:

1-    شما میخواهید هنرمند چه کاری انجام بدهد؟

2-    شادی مجاز را تعریف کنید؟

روش ترمیم کردن زخم یک هنرمند هم به نوع مدیریت مسئولین بر میگردد و فقط بدانید که دیگر از حرف ها و قول های تو خالی گذشته است، باید به دنبال راهکاری بهتر باشید.

خواهشا! به فکر بودجه های انجمن های هنری هم باشید و اینکه روش غلطی است که شهرستان را باید فراموش کرد، شهرستان را گسترش دهید.

علی هاتفی( رییس انجمن هنرهای نمایشی اردکان):

نیرویی جوان و شخصیتی پر از انرژی است.

از طرف خودم میگویم :آقای علی هاتفی، شما که در دیدگاه استاد رضا مروتی چنین پایدار هستید آیا تمایل برای آمدن به صحنه را ندارید؟ از اجرای خود کشی احمقانه ی یک سرباز مدت ها گذشته است...

اما این ها به کنار، به نظر شما، چرا وقتی از جناب آقای مروتی پرسیدم: ( چرا دیگر در اردکان کمتر میدرخشید؟ با لبخندی کوتاه به من جواب داد: بماند! ) ؟

مصطفی پورروستایی اردکانی

 

 


دوشنبه 15 اردیبهشت 1393

به مناسبت روز خودمان( فروردینی در اردیبهشت)!

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    



هفتم فروردین( مصادف با بیست و هفت مارس)، روز جهانی هنر مقدس تئاتر است؛ اما تعیلات بهاری و آئین نوروز باستانی، به نظر اینجانب بهانه ی بی اندیشه ای شده است که در آن روز مبارک از تئاتر تجلیل نشود و لوح افتخار آن به اردیبهشت رسیده است و نام آن را اردیبهشت تئاتر گذاشته اند، جشن اردیبهشت تئاتر را به تمامی دوستداران هنر نمایش تبریک عرض میکنم.  

نه در هفتم فروردین و نه در جشن اردیبهشت تئاتر، مسئولینی که صرفا مسئول پشت میز نشستن هستند خبری برای گرامیداشت این روز ندارند. ولی ضمن عرض تشکر از انجمن هنرهای نمایشی مرکز استان یزد، آئین نکوداشت اردیبهشت تئاتر، پنج شنبه 11 اردیبهشت در تالار فرهنگ اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی یزد برگزار شد.

 که با حضور جناب آقایان، دهبیدی پور( سرپرست اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی)، دهقان( مشاور هنری استاندار)، دکتر اسدی( مدرس تئاتر)، شاه محمد زاده( نماینده انجمن هنرهای نمایشی یزد) و جمعی از هنرمندان تئاتر استان یزد رونق گرمی را به تالار فرهنگ یزد بخشیده بود.

و نقدی بر قسمتی از خبر سرو، سرو اشاره کرد: با وجود اینکه بسیاری از جوانان تئاتر استان یزد در سالن حضور داشتند اما حضور بسیاری از تئاتری های شناخته شده از نکات جالب توجه این مراسم بود. جناب سرو! این نکته ی جالب توجه ای نیست وقتی شناخته شده های خودمان در جشن خودمان حضور ندارند از مسئولین چه انتظاری دارید!؟

دوست دارم اشاره ای به سخنان، سخنوران ارجمند این مجمع خانوادگی تئاتر بکنم:

 جناب آقای دهبیدی پور: تئاتر را میتوان بعنوان هنری نام برد که هنرمندان ارجمند آن می توانند تجربیات و پیشرفت های خود را به اشتراک بگذارند.( پیام تبریک مدیرکل هنرهای نمایشی هم توسط جناب آقای دهبیدی پور قرائت شد.)

جناب آقای ابوالحسنی: در اردیبهشت تئاتر امسال از کسانی تجلیل می شود که طی سال گذشته جز فعالین ها بودند.

دکتر اسدی: اردیبهشت تئاتر، بهانه ای برای جمع شدن خانواده تئاتر است.

اما در ادامه مطلب...

در سطح عالی علمی امروزه، جامعه ها آمار پیشرفت خود را بر اساس رشد نمودار فرهنگ و هنر خود اندازه میگیرند. بعنوان یکی از اهالی تئاتر اردکان، البته اگر لایق این مقام بلند مرتبه باشم در خطاب به مسئولین  شهرستان اردکان بعنوان گوشه ی ساده ای از حرفم، نه بعنوان نظر، نقد و... میگویم: امیدوارم که اردکان، شهری که از دیر باز با نام فرهنگ و ادب شناخته شده است از نمودار پیشرفت عقب نماند، یادتان نرود که جمعی از شما با شعار توسعه متوازن پایدار به صحنه آمده اید خواهشا این شعار را عملی کنید( زیرا از عمل کار برآید...) و تمام اندیشه خود را با مسیر صنعت و توپ والیبال همراه نکنید که ما هم زندگی میکنیم و دوست داریم نام اردکان بزرگ را در گرایش خود بلند آوازه کنیم.

مسئولین! بیدار شوید و گاهی با ما به صحنه بیایید، یادتان نرود که مقام معظم رهبری به این دو نکته اشاره کردند:

1-    سال اقتصاد و فرهنگ، با عزم ملی و مدیریت جهادی( 1393 هـ . ش)

2-    فرهنگ از همه مهم تر است.

اما نکته ای دیگری که من را به قلم و کاغذم برای نوشتن این مطلب جذب کرد این است که: در مراسم آئین نکوداشت اردیبهشت تئاتر از پیشکسوت تئاتر استان یزد آن هم از جنس و پسوند اردکانی تقدیر شد و بار دیگر نام تالار فرهنگ اردکان( دفتر انجمن هنرهای نمایشی شهرستان) زرین شد؛ استاد شاهپور زمانیان( مدیر گروه تئاتر سنتی)، در جشن اردیبهشت تئاتر درخشید. ( قابل توجه دوستان نظریه پردازی که استاد را استاد نمی دانند. آیا پیشکسوت یک گرایش هنری لایق خطاب با نام استاد را ندارد؟ منتظر نظر و جوابتان خواهم بود...)


بعنوان نماینده انجمن هنرهای نمایشی اردکان در نوشتن این مطلب از طرف تمامی اعضا انجمن هنرهای نمایشی اردکان به استاد زمانیان تبریک عرض میکنم و امیدوارم که در راستای اعتلای فرهنگ و هنر، پیروز و در صحنه ی زندگی سبز باشند.

و درپایان، دوستان یادتان نرود که امین فقیری گفت: من تئاتر را زندگی می دانم، حال چه مدرن باشد چه پسا مدرن... اگر چه عده ای میخواهند بهانه ی زندگی ما را بگیرند ولی هنوز بهانه ای برای زندگی کردن هست، پس بیایید مردانه زندگی کنیم و از حق و حقوق خود دفاع کنیم.  

مصطفی پورروستایی اردکانی


جمعه 5 اردیبهشت 1393

خواجه لطیف قربانی داستان لطیف شد!

   نوشته شده توسط: mostafa poorroostai    

گروه تئاتر آئینه با همکاری موسسه هنر تصویر میبد اجرا می کند: داستان لطیف( داستانی برای کوچکهای بزرگ و بزرگهای کوچک)  

به همین مناسبت در بعد از ظهر پنجشنبه، مورخ 4 اردیبهشت در راس ساعت 6 بعد از ظهر با همکاری انجمن هنرهای نمایشی اردکان و با حضور جمعی از اعضا انجمن هنرهای نمایشی شهرستان، استاد محمدعلی زمانیان( سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اردکان)، جناب آقای محمدعلی عصارزاده( پیشکسوت انجمن موسیقی اردکان) و استاد علی هاتفی( مدیر انجمن هنرهای نمایشی) به سوی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی میبد حرکت کردیم.

نمایش لطیف در صحنه ی نگارخانه اندیشه، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی میبد به صحنه رفت و نوشته ی ایرج طهماسب و به قول خودشان تجربه ای از مجید زارعی در گروه تئاتر آیینه بود.

اما طبق معمول گزارش نویسی اینجانب، به چند نکته اشاره خواهم کرد و قبل از آن بعنوان نماینده انجمن هنرهای نمایشی اردکان در این مطلب به تمامی اهالی گروه تئاتر آئینه خسته نباشید میگویم:

1-    طراحی دکور وصحنه تناسب با موضوع داشت اما در شان گروه تئاتر آئینه نبود و میتوانست بهتر باشد.

2-    موسیقی زنده، داستان لطیف را لطیف میکرد اما قوی نبود و گاهی در بعضی از صحنه با تماشاچی ارتباط و تعامل نداشت.

3-    بعضی از میزان سن ها کار بازیگر را سخت و سختی بازیگر به تماشاچی منتقل می شد و مخاطب را خسته می کرد.

4-    اجرای نور خوب بود ولی طراحی نور نه، زیرا رفت و آمد بیش از حد نور باعث میشود که مخاطب نتواند با پروژه هر چند قوی باشد، همراه باشد.

5-    با بازی بازیگران کاملا مشخص بود در صحنه ی تئاتر هستند و دارند بازی میکنند، مصنوعی بود.  

6-     کلیت این کار خوب بود و پیام های ارزشمندی از زندگی اجتماعی البته کمی فانتزی به همراه داشت.

امیدوارم تجربه ی بعدی آقای مجید زارعی فعال تر باشد و در مسیر فرهنگ و هنر( گرایش مقدس تئاتر) پیروز باشند.

اما همه ی داستان یک طرف و ایده ی جالب نقد و بررسی این اثر که بعد از اتمام نمایش به مدت چند لحظه ای همراه با نظر دوستان با حضور کارگردان این کار بود، بسیار عالی بود و میتواند باعث شود که داستان لطیف در صحنه های بعدی هنرمندانه تر بدرخشد.

مصطفی پورروستایی اردکانی


تعداد کل صفحات: 2 1 2